Sometime ago I received an invitation by e-mail to come to England during the special Easter celebrations for the 40th birthday of Radio Caroline. Together with Dutchmen Martien Stappers, who send me the invitation, we took the ferry to Dover.
Late Thursday evening I was able to lay my head to rest in the lovely BB; Graystones in Rochester.
The next morning, slightly overcast, I paid my respects and took the trip from the nearby docks to the Ross Revenge. I hadn't seen her since my last broadcasts on the North Sea during the Radio 819 outfit. It was busy at the peer to get to the lady so we waited our turn.
The support group, amongst others Peter Clayton, did a lot of work on the Ross and seeing her after so many years was a revelation. After checking the nuts and crannies I decided it was time for some R&R and some coffee in the Messroom. 

It was very crowded in the mess, but I spotted Eric Wiltshire who was in a conversation with Mel Vondrau. I hadn t seen Eric in years and I was pleased he was doing well. We had our how are you doing, and what have you been doing lately talk and then time for some practical jokes and fun (this is what always happens with Eric). Anyway after a while I decided to get some coffee so I walked into the brand new galley. 

It was a busy day with lots of visitors, over 80 I heard. So when Tony Allan arrived, lots of folk were asking his attention. I decided to wait for a bit, and let him be for a while until things got back to normal. So when I padded him on the back, to get his attention, he was very surprised to see me. It was a real emotional moment for him and it took a couple of minutes for us to start talking. The last time I worked with Tony it was still on the Mi Amigo, so we had some catching up to do. (actually a lot!)

A lot of people have asked me what I thought about the Ross after seeing it and I must say, it looked great but I was missing something, the dynamics of being a working offshore station. You see, at sea it had a total different atmosphere of people working, sorting out the news or preparing their program, cooking a meal or doing any of that ship stuff that normally goes on. To me it was like an old steam engine in a museum, nice to look at, great history, but sad in a bit. I do hope it can come back to its former glory and be used as floating studios for Caroline, who by then are broadcasting on AM nationwide (be it DRM) or on DAB or via satellite but getting the audience it deserves. Maybe then I will find the atmosphere more intone with my expectations.

After diner I had a meeting with Busby, Richard Thompson. He also was a colleague of mine during the Mi Amigo days, as he could not make it to the Party in Southend we met in a pub. It was lovely to see him again. Nowadays a lot of communications are handled by e-mail, but talking one on one is always better. As he had to get up early he did not stay until last orders , but he did explain to me, why the pubs in the UK close this early. (we cloggies don t have that, we can drink until very late)

The next morning it was time to head to the Riga Bar. Underway in the car with Martien, we listened to an excellent programme by Roger Day on Pirate BBC Essex who was broadcasting from the Light Vessel 18. I enjoyed his show immensely.

After arriving at the Riga Bar I found that its was no so crowded as I expected. Looking at 50 or so people and a video I shot during my time on the Ross, I wondered how it got there. The quality wasn t that great so it must have been a copy of a copy, but the raw footage was nice to look at.

On stage Mark Dezzani and Dave Foster started explaining how the afternoon would evolve. First up were a couple of the good old boys from the beginning of Radio Caroline (North and South) some even arrived from as far as Canada. The stories they told were great, with humour and heroism.

Tony Allan then arrived together with Elija van den Berg (who also worked for Caroline during the Mi Amigo days). Tony was asked on stage and he was his usual self, fun to see and hear. Naturally he was interacting with the audience. 

Then time for Peter Moore who read out a prepared statement dismissing a lot of the rumours floating around. He did mention the EPG on BskyB and said Caroline will have one later this year and it will take a great amount off money to do it. 

Now Dave Foster introduced RTD who was having the stage for his own. Roger Day first went on to talk about the private Birthday party some weeks ago with some of the old DJ s and Ronan, than he went on about the people who are no longer with us anymore. He tried to compose himself but it was hard to talk about this for him. Twiggy also mentioned people who do not like Caroline and the rumours they are spreading, in particular, Christopher England. After his great monologue, witch lasted about 45 minutes it was time for a nice oldies show with great music from the era. 

During this show people had some time to see some old friends amongst the audience. This is were I met up with Albert and Gergina Hood, who were responsible for keeping a lot of the ships DJ s happy during the offshore period . I also run into other saltwater friends like Dave Asher, Martin Fisher , Paul Graham, Roger Mathews, (Eamon Brooks) Barry James and Jerry Wright. After the music from RTD it was time for dinner, next door.
Because the music was not so load people could really talk and you could see groups with DJ s and fans having dinner together. We had until 8pm so a lot of time to talk with one and other. 

The Riga bar surprised us with an excellent performance by the Roosters, a local band who played some great music. During the set more oldies but goodies arrived, like Mike Watts and (World Service) Peter Philips, who I went to speak with in the café next door. As we returned the Roosters were about ready with their set.

But everybody really wanted to see the Fortunes. The had a good show and what surprised me most, they sounded great. Their harmonies were fluent and the music they played would entertain any audience . They closed their performance with the National Anthem; her name is Caroline, Caroline ya ya ya n It was Tops! Or as they say nowadays cool . The audience in Steve Riga s bar could look back at a really great night. 

My vistit to the UK would not be complete without a visit to the Maidstone studios. So the next day, Easter Monday, Martien and I headed for the Caroline studios. We met up with Dave Foster and Mark Dezzani who wanted to interview me on their program, but time for me in the UK was coming to an end and they had to record it During the interview Mark videotaped it as its going to be on a special DVD for Caroline. On this DVD there will also be some video s I shot on the Ross Revenge. I promised Mark and Radio Caroline that they could use my raw footage if they want it for de DVD. After the taping Martien and I had to get back to Dover, to make the ferry on time. On our way over we heard Busby playing us a song and thanking us for our visit. Well we thank England for being so nice to us!

Enige tijd geleden ontving ik een uitnodiging om naar Engeland te komen, voor het bijzondere paasweekend dit jaar met het 40 jarig bestaan van Caroline. Samen met Martien Stapper maakte ik de overtocht van Calais naar Dover. Laat in de avond kon ik mijn kussen opschudden in Graystones, een typisch Brits pension in Rochester. 

De volgende ochtend, een licht bewolkte (goede) vrijdag bracht ik eerst even een bezoek aan de Ross die ik vanaf het laatste Radio 819 gebeuren , nooit meer in het echt had gezien. Deze opendag van Ross werd zeer druk bezocht en niemand hoefde voor de overtocht vanaf de pier naar de Ross te betalen. De supportgroep, met ondermeer de hardwerkende Peter Clayton, op de Ross veel werk verricht. Het schip ziet er redelijk uit en het weerzien na zoveel jaar was voor mij een openbaring. Na het bekende even kijken of alles er nog is , was de verplichte koffie ook niet ver meer. Die werd natuurlijk in de overvolle messroom genuttigd. 
Ondermeer was daar Eric Wiltshire hevig in gesprek met Mel Vondrau. (zie foto s). Eric had ik al een aantal jaren niet meer gezien en gesproken dus deze koffietijd was duidelijk even voor het ophalen van herinneringen. Na een droge keel, door het vele gepraat, ben ik even de (vernieuwde) kombuis binnen geslopen, om daar een kopje verse aanmaak koffie, te bemachtigen. 
Tussen de zeker 80 bezoekers ontwaarde ik Tony Allan plotseling. Zoals jullie misschien weten gaat het niet zo best met Tony, dus ik liet hem even met rust. Iedereen die hem zag, moest natuurlijk meteen wat van hem, maar na verloop van tijd keerde de relatieve rust weer terug in de Mess. Toen hij in de gaten kreeg, dat ik het was die op zijn schouder tikte, werd hij hevig ontroerd en na wat bijkomen, hebben we zitten praten over wat ons sinds de Mi Amigo was overkomen. Dat was het laatste schip waarop ik hem nog aan het werk gezien had. 

Diverse mensen vroegen mij wat mij opviel aan de Ross en wat ik er van vond; nou ja, hij zag er aardig uit, maar toch miste ik enige dynamiek. En zendschip in actie, dus midden op zee heeft veel meer van een druk bedrijf. Mensen werken! Nieuws of programma voorbereiden, doorlezen van post, het maken van eten, er zijn zoveel zaken die normaal gezien worden uitgevoerd maar nu niet. Duidelijk bracht dit een verdeeld gevoel bij mij te weeg. Het was nu iets meer een museumstuk geworden. Ik hoop dat Caroline ooit weer gewoon live programma s vanaf het schip zal maken, in welke vorm dan ook en dan keert misschien ook weer de door mij gemiste sfeer terug.
Na het avondeten had ik een afspraak met Busby, als DJ Richard Thompson had ik hem als mijn collega gehad tijden mijn dagen op de Mi Amigo. Hij kon niet aanwezig zijn op het grote Caroline feest, wat die dag erop zou plaatsvinden in Southend on Sea. Het was buitengewoon heerlijk om hem weer eens te spreken. Vandaag gebeurt natuurlijk erg veel via e-mail, maar een dergelijk persoonlijk contact is altijd beter. Het zal je misschien verbazen, maar good ol Buzz was voor het laatste rondje al weer op weg naar huis, hij moest vroeg op. Ik niet en de bel voor last orders klonk natuurlijk veel te vroeg. Richard had nog wel even uitgelegd waarom pubs in Groot Brittanië al om 23:00 uur sluiten, maar dat is een te lang verhaal.

De volgende ochtend was het tijd om de rit naar het feest te maken en je wilt natuurlijk niet te laat aankomen. Onderweg in de auto van Martien Stapper heb ik heerlijk kunnen genieten van het programma van Roger Day, die vanaf de LV18 in de haven van Harwich het programma voor Pirate BBC Essex maakte. 

Maar bij aankomst in de Riga Bar bleek het nog redelijk rustig te zijn. Vanaf binnenkomst werden de gasten al verwelkomd met diverse video-opnamen van de Ross waaronder ook opnamen van mijzelf. Het bleek een kopie van een kopie te zijn en de kwaliteit was nou niet om over naar huis te schrijven. 

Op het podium begonnen Mark Dezzani en Dave Foster met een uitleg van de middag en uiteindelijk kwamen de verhalen los. Als eerste kwamen de mannen aan bod die vanaf het begin bij de MiAmigo het (zender-) technische werk deden. Ook enkele van de collega s van andere Britse piratenzenders uit die tijd deden het woord. Verhalen met heldenmoed en spanning.

Tony Allan was samen met Elija van den Berg ook vertrokken naar Southend en het was ook aan hem om op het podium ook even wat oude verhalen op te duiken. Zoals gewoonlijk werd dit een vurig betoog, waarbij enkele goedbedoelde maar ruwe woorden niet ontbraken. Het publiek hoorde hem geobsedeerd aan.

Station manager Peter Moore kwam uiteg geven over de huidige stand van zaken m.b.t. Radio Caroline. Hiermee werd in één klap weer een aantal verhaaltjes en roddels uit de wereld geholpen. Caroline zal in augustus via de Electronic Program Guide van SKY te vinden zijn, overigens tegen een aanzienlijk bedrag.

Toen Roger Day het podium betrad konden we uitzien naar een monoloog van ruim 45 minuten, vol met humor en kwinkslagen. Ook de emoties ontbraken niet, toen hij het had over de mensen die er nu niet meer zijn. Dit greep hem behoorlijk aan en hij moest af en toe een traantje wegpinken. Roger viel ook even uit naar diegene die via het internet allerlei vervelende zaken over Caroline naar buiten brengen. O.m. werd de website van Christopher England (Anorak Nation) onder vuur genomen. Uiteindelijk werd de middag afgesloten met een Aloude Discoshow door Roger, waar natuurlijk de muziek uit de beginjaren van Caroline de boventoon voerde.

Tijdens de show hadden de meeste aanwezigen even de tijd om elkaar op te zoeken en soms een hernieuwde kennismaking met oude bekenden. Zo kwam ik Albert en Georgina Hood bijvoorbeeld tegen. Twee mensen die zich altijd heel erg hebben ingezet voor de bemanningen van de Caroline schepen. Ook ondermeer zoutwater collega s Dave Asher, Martin Fisher, Paul Graham, Roger Mathews, (Eamon Brooks) Barry James en Jerry Wright waren die middag al aanwezig en zo konden wij elkaar na zoveel jaren weer eens in het echt spreken.

Het diner werd gehouden in het eetcafé naast de Ria Bar, wat overigens één complex is. Hier was door het geluidsniveau makkelijker met mensen te praten en dat gebeurde natuurlijk ook volop. Zo ontstonden er diverse groepjes van allerlei fans en dj s, waarvan de samenstelling constant wisselde. Zo kreeg iedereen een beurt.

Het muziek programma in de Ria Bar begon om 20:00 uur met in het voorprogramma The Roosters, heerlijk muziek met een blues karakter. Tijdens de set kwamen nog meer bekenden binnen waaronder Ross Revenge zender technicus Mike Watts en worldservice Peter Philips (Graham Cooke) waarmee ik nog tijden heb zitten kletsen. Het hoofdprogramma met de Fortunes, die live beter dan verwacht klonken, was werkelijk fenomenaal. Hun close harmony is een terecht visitekaartje van deze oude rakkers, die menig jong artiest in z n helmpje zet. Vanzelfsprekend sloten zij met het volkslied her name is Caroline, caroline ya ya ya n Voor een aantal was dit werkelijk de top! Of cool zoals men tegenwoordig zegt. Het publiek in de bar van Steve Riga, kan met een gerust hart terugkijken op een fantastische avond.

Mijn bezoek aan de UK zat er nog niet helemaal op want smiddags zou ik nog even met Martien Stapper langs de studio van Maidstone wippen om bij Dave Foster te kijken. Daar werden we na lang wachten opgehaald om even bij te komen in de kantine van het mooie studio pand. Mark Dezzani en Dave Foster zouden later die middag live een programma doen waarin ze mij wilden interviewen, maar voor dat gesprek ontbrak mij de tijd. Tenminste als ik het live zou doen. De opname deden we in de productie studio van Caroline waarbij Mark Dezzani video opnamen maakte voor een DVD over Caroline die later zal uitkomen. Op deze DVD zal ook enig video matreaal van mij te zien zijn omdat ik heb toegezegd alle ruwe video ter beschikking te stellen aan Caroline.
Na het interview moest ik meteen vertrekken om aan de terugreis naar Nederland te beginnen. Onderweg naar Dover hoorde wij in de auto nog wat heerlijke muziek op het station waar Busby voor werkt. Hij bedankte onze ploeg voor het onvergetelijke bezoek aan Engeland. En wij danken Engeland voor haar gastvrijheid!