BV'S ONTMOETEN BN'S TIJDENS BP-DAG IN HALLE

De weelderige haardossen en de slanke tailles waren verdwenen, maar voor het overige hadden ze 'het' nog allemaal, waarbij je 'het' moet lezen als dat ultieme radiogevoel. De enen maakten 'm, de anderen luisterden er naar. Bekende Nederlanders (BN) en Bekende Vlamingen (BV) hadden tijdens de Bekende Piratendag (BP), nauwelijks tijd nodig om opnieuw aan elkaar te wennen. Klokslag zeven uur, zaterdagochtend, was Radio Mi Amigo terug van weggeweest. Presentator Dick Verheul ging voor de tweede keer de legende in.

ALLEEN DE GEUR VAN DE HOEZEN ONTBRAK
Uiteraard waren er 'enkele' verschillen. De middengolf van weleer had plaats gemaakt voor de kabel van gaststation Radio Magdalena en een heuse live stream op het internet stuurde het signaal world wide rond. Vinyl was er niet meer, wel CD-spelers en een echte computer. Het zendschip was een flinke feestzaal geworden en hoe de deejays eruit zagen moest je niet raden, want ze zaten gewoon in een live-studio. Meer had je niet nodig voor één groot feest, twee dagen lang.

SMILE PLEASE, 'T IS VOOR MIJN MOEDER
Marc Jacobs deelde knuffels uit, Stan Haag putte uit een eindeloze rij sterke verhalen, Peter van Dam pende zich een lamme hand bij het uitdelen van handtekeningen, Ron Bishop vergat helemaal hoe hij echt heette en was opnieuw Johan Visser. Bart van Leeuwen, Ton Schipper, Norbert, Kees Borrel, Otto, Joop Verhoof, Bert Bennett, Will van der Steen en Arie van Loon knipperden maandagochtend nog na van de ontelbare flitslichtjes die hen hebben verblind tijdens evenveel fotosessies. Het duurt nog minstens tot het eind van de week vooraleer de poseerkramp bij iedereen weer is verdwenen..

MET ZES EN NOG WAT MILJOENEN
Zes miljoen personen, da's dus de hele Vlaamse bevolking, luisterde naar Radio Mi Amigo in de tweede helft van de jaren zeventig. Zonder te goochelen met dag-, week- en andere curven. Gewoon, op één en dezelfde dag, op hetzelfde moment, waar je ook kwam of ging, thuis, in de auto of op het strand, je hoorde hen. We moeten uiteraard het verhaal helemaal eerlijk vertellen. Radio Mi Amigo was ooit over half Europa te ontvangen. Van een eind over London, tot ver buiten Keulen, van Den Helder tot in Lille... Even hadden we de indruk dat alle die mensen er tijdens het voorbije weekend ook waren in zaal Den Eekhoorn in Halle (Zoersel), maar dàt kan dus wel te maken hebben met een verminderend gevoel voor juiste inschatting.

VLAANDEREN SMEEKTE NAAR EEN REVIVAL
Diederik Vanderveken, van het organiserende Radio Magdalena: - In februari hielden we voor het eerst in Vlaanderen een zeezender revival. Een onverwacht schot in de roos. Zaal te klein, sfeer in overvloed en de onvermijdelijke vraag of we dat snel nog eens zouden doen. Toen kwam het idee eigenlijk vanzelf om Radio Mi Amigo, toch de populairste radio die Vlaanderen ooit heeft gekend, te laten herleven. Blijkbaar zijn heel wat mensen op zoek naar de muziek en de radio uit hun jeugd. Bovendien is het voor Radio Magdalena een prima manier om onszelf eens op een andere manier te tonen. We zijn goed bezig, straks halen we een break even. En voor een jonge Vlaamse kabelradio is dit toch niet onverdienstelijk. -

COMPUTERS LEZEN GEEN VERZOEKJES
De youngsters waren inderdaad minder talrijk, maar de Nederlandse aanwezigheid was omgekeerd evenredig groot. Zet diezelfde kolonie neer in een doorsnee Vlaams voetbalstation en de lokale rijkswacht moet minstens acht waterkanonnen standby houden. Niks van dit alles tijdens de Mi Amigo dagen. Love, peace and good music, daar ging het om. Is dat uiteindelijk niet de essentie van radio? - Natuurlijk joh, Met enkele lekkere stemmen en veel goede muziek kun je zoveel sfeer creëren -, zegt Stan Haag. - Dat was het succes van de piraten. Radio zit in je genen en dat voelen de luisteraars. Computers draaien natuurlijk ook de muziek van voor naar achter, maar het is wel lullig als je André van Duin hoort zingen dat hij blij is dat de zon schijnt, terwijl het buiten pijpenstelen regent en er geen presentator is om uit te leggen dat het toch maar een geintje was... -

VLAANDEREN LIJKT HET OOSTBLOK WEL
Geen wanklank dan tijdens de Mi Amigo revival? Natuurlijk wel, maar die ging unaniem richting Vlaamse overheid. Zoveel jaar na data is het radiobeleid in Vlaanderen nog steeds een zootje. Commerciële radio in het vooruitzicht? Ja, zegt minister Van Mechelen. - Toch wel hoog tijd zeker -, fulmineert Ton Schipper, - Zelfs in het Oostblok heeft men al langer dat soort radio! -

RS